Schrijfzin

Marie, je t’aime

Vijftien jaar ben ik als mijn vriendin met ons mee mag op vakantie naar Portugal. Mijn ouders slapen in de vouwwagen, wij hebben ons eigen tentje. In drie fases zullen we naar Portugal reizen. De eerste overnachting vindt plaats op een camping in de buurt van Biarritz, Frankrijk.

Op die eerste camping zetten wij ons tentje op, zo ver mogelijk bij mijn ouders vandaan. We zijn al flink aan het puberen, maar stiekem nog twee hele kleine meisjes. Dat blijkt wel die eerste nacht.

Psssttt…
Nadat we ons in het toiletgebouw hebben klaargemaakt voor de nacht, zeggen we mijn ouders welterusten en wandelen we naar onze tent, een eind verderop. Natuurlijk zien we de loerende blikken van al de Baskische jongemannen. Maar we negeren hun ‘Pssstttt…. Pssstttt…’

Ça va?
We liggen in onze tent. Rits dicht, het is al donker en we blijven horen: ‘Pssstttt, Pssstttt, ça va?’
Oui, ça va bien’ antwoorden wij nog giebelend.
‘Comment  t´appelles-tu?’
Grinnikend antwoorden we, veilig vanaf ons luchtbedje: ‘Marije et Mariëlle.’

Marie
Dat hebben de heren aan de andere kant van het tentdoek goed onthouden. Om het zichzelf gemakkelijk te maken, noemen ze ons ‘Marie’. Het gesprekje zet zich nog even voort. Wij weigeren om in ons nachtjaponnetje naar buiten te gaan. Dat is ons net iets te spannend.

Je t’aime
We proberen te slapen, maar dat laten de Franse mannen niet gebeuren. Urenlang roepen ze voor onze tent: ‘Marie, je t’aime. Marie, je t’aime. Marie, je t’aime.’ We kunnen het niet meer horen! En we vinden het doodeng. Het lijkt erop dat ze niet weggaan. Het liefst rennen we linea recta naar de vouwwagen van mijn ouders, maar we durven onze tent niet te verlaten. We barricaderen de rits van de tent aan de binnenkant met paperclips en schoenveters.

Pal naast de vouwwagen
Wat waren we bang. En jong. En naïef. We hebben die nacht een paar uur geslapen en de volgende ochtend vroeg waren ze gelukkig weg. We vertelden niets tegen mijn ouders, maar hadden ons lesje wel geleerd. De rest van de vakantie stond ons tentje, tot verbazing van mijn ouders, pal naast de vouwwagen. En mijn moeder heeft heel wat Portugese jongens weggejaagd.

Vakantieherinneringen
Nu, ruim 30 jaar later, kunnen we er hard om lachen en koester ik dit soort vakantieherinneringen. Heb jij ze ook? Die mooie vakantieherinneringen? Zo waardevol. Toch onthouden we allemaal selectief en zijn het vaak flarden die je nog weet. Daarom bied ik je de online training Reis- en cultuurblogs schrijven aan, zodat je alles kunt noteren wat je meemaakt tijdens je reizen. Als je die belevenissen vastlegt in blogs en er dus woorden aan kunt geven, inspireer je zo veel anderen en koester je jouw vakantieherinneringen. Hoe waardevol is dat?

Auteur, schrijfcoach & eindredacteur

Ondernemer sinds 2014

Wat wordt jouw verhaal? Ik ben benieuwd welk verhaal jij wilt delen. En ik help je graag om samen te kijken naar de vorm, want dat kan op allerlei manieren: in een boek, in blogs en artikelen, in memoires, gedichten, korte verhalen, een dagboekvorm, brievenbundels of je websiteteksten.

www.schrijfzin.com

www.blogzinnig.nl

www.spanjeliefhebbers.nl

Set your Author Custom HTML Tab Content on your Profile page

Het bericht Marie, je t’aime verscheen eerst op Blogzinnig.nl.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

0
    0
    Jouw schrijfmand
    Jouw schrijfmand is leeg

    Schrijf me