Komt wel goed schatje

"Hoe is het met je website?" vraag ik haar iedere keer als we elkaar spreken. Een jaar geleden fluisterde ze in mijn oor dat ze een eigen website ging laten bouwen. Ze heeft de wereld namelijk wat te bieden. Ze heeft een gave, deze vrouw, mijn vriendin. Zoals we allemaal onze eigen gave hebben. Hoe cool is het dat ze dit besluit nam? Want indirect besloot ze dus ook dat ze zichtbaarder ging worden. Dat vinden we vaak nog best spannend, daar vinden we vaak van alles van. Daar zitten allerlei overtuigingen. Dus we geven elkaar een high five.

Komtwelgoedschatje

Een bevriende websitebouwer heeft ze al benaderd. Nu alleen nog even de teksten schrijven. En ze wil een logo laten ontwerpen. Ze pakt het professioneel aan.

Inmiddels zijn we een jaar verder en ik zie haar ineen krimpen als ik de bekende vraag weer stel. "Dat is gemeen, ik wist dat je het weer ging vragen!" zegt ze op verontschuldigende toon. Ze maakt zichzelf wat kleiner, begint onrustig in haar kopje te roeren. En er volgt een hele reeks excuses waarom ze geen stap is opgeschoten met haar website.

Deze keer blijf ik niet mild door lief naar haar te lachen en het te laten in de categorie 'komt wel goed schatje'. Nee, want ik voel een boosheid opkomen. Een boosheid dat ze ons haar gave ontneemt. Een boosheid dat ze zichzelf klein maakt, onzichtbaar. Een boosheid dat ze haar creatieve innerlijk negeert. Een boosheid dat ze zichzelf zo tekort doet.

Dus we maken deze keer keiharde afspraken. We prikken een deadline voor de livegang van haar website. We besluiten dat haar logo goed genoeg is. We zien in dat alle content er al is, ergens in haar computer. En morgen belt ze haar websitebouwer om een strakke briefing te geven. Hij en ik gaan haar eraan houden.

Komt wel goed schatje.

Jouw webteksten op papier
Kun jij wel wat hulp gebruiken met je webteksten? Kijk dan op mijn website wat ik voor je kan betekenen. Je hoeft het niet alleen te doen.