Room with a view

In slechts twee uurtjes vliegt de Transavia-piloot ons van Eindhoven naar Valencia. De Spaanse taxichauffeur brabbelt erop los; we begrijpen er de helft van, wat direct ons goede voornemen bevestigt om na de vakantie echt Spaans te gaan leren.

Valencia-palmbomenstrand


Hij zet ons keurig af voor hotel El Gabo. Terwijl we snel onze kleine en eenvoudige hotelkamer observeren, drukt Ferry op het knopje van de elektrische rolluiken die dit hok verduisteren. Dan wordt ons de adem ontnomen door het waanzinnige uitzicht. We hebben gewoon een room with a view. Ferry opent snel het raam voor de nodige frisse lucht. En ja hoor, we ruiken en zien de zee.


Valencia-strand

Bier en hamburguesa
Slippertjes aan en in een paar stappen liggen we op een strandbedje onder de rieten parasol. We zuchten eens diep: "Dit hebben we wel verdiend he schat?" Ja, dat hebben we zeker verdiend. We zeggen het deze vakantie nog heel vaak tegen elkaar, als een soort onderbouwing en bewustwording, voor het harde werken. We waren het ontwend om in deze vorm goed voor onszelf te zorgen. Doordat het ons jarenlang financieel niet voor de wind ging (echtscheidingen, rechtzaken, ziekte, ontslagen, werkloosheid en startende ondernemingen) beseffen we dat we hier zo ongelooflijk aan toe zijn!
Mijn lief wil nu eerst een grote bier met een hamburguesa, het is tenslotte al 15 uur. Spanje… hier komen we tot rust en gaan we twee weken intens genieten en dankbaar zijn. Want dat het niet vanzelfsprekend is, weten we maar al te goed.